فرمانروای دریای جنوبی «عمل طبق گمان» بود،
فرمانروای دریای شمالی «عمل در یک آن»،
و فرمانروای منطقهای میان جنوب و شمال، «بیشکل» بود.
فرمانروای دریای جنوبی
و فرمانروای دریای شمالی
اغلب به اتفاق
به سرزمین بیشکل میرفتند؛
او آنان را نکو میداشت.
پس آنان با یکدیگر مشورتی کردند
و به این نتیجه رسیدند
که در جواب
از سر قدرشناسی
هدیهای شگفت تدارک ببینند.
آنان گفتند:
«مردمان هفت روزن دارند
برای دیدن،
شنیدن،
بلعیدن،
نفس کشیدن
و غیره؛
اما بیشکل روزنی ندارد.
بیایید برای او چند حفره بسازیم.»
آنان هر روز
یک حفره در بیشکل به وجود آوردند،
هفت روز پیاپی.
و آن وقت که کارِ حفرهی هفتم را تمام کردند،
رفیقشان جان سپرد.
لائوتان گفت:
«سامان دادن زایل کردن است.»
🖋پرسهی شادمانی
طریقت جوانگ تزو 🎋
توماس مرتون
@Taalibakhshi