✍ ویرا- عبدالصاحب ناصری ـ ایلام
سنگنوشتهها مواریث ارزندهٔ پیشینیان برای آیندگاناند
نگارنده نه قصد و نه صلاحیت ورود تخصصی در موضوع سنگنوشتهها، تاریخ پیدایش و گسترش آنها، ارزش تاریخی و فرهنگی سنگنوشتهها و نظایر آن دارد.
هدف این یاداشت بیان و گزارش یک تهدید و ضرورت رفع آن و پیشگیری از موارد مشابه است.
ایلامیان، تختخان را بیش از هر چیز به عنوان تفرجگاهی میشناسند که نسل اندر نسل آنها، آزردگیشان را در آنجا به منزل آرامش رسانده، دیده و دل را از زیباییش لبریز ساخته و خستگی از خاطر زدوده و اوراقی از دفتر خاطراتشان را به آن اختصاص دادهاند.
اما در این میانه، سنگنوشتهٔ تختخان همچون نگینی بر حلقهٔ این جغرافیای دلانگیز و شوقآفرین، درخشیده و به این محدودهٔ جغرافیایی اعتبار دیگری بخشیده است، بویژه آنکه شاعر شهیر و بلند آوازهٔ کردیسرای دیارمان ، زنده یاد عباسی آرام، با سرودهٔ مشهورش « تخت خان » این اثر ماندگار را به عدد دل و ذهن آحاد ایلامیان مشتاق، تکثیر نموده است.
این میراث گرانبها که آگاهان امور آن را مربوط و متعلق به ۱۲۳ سال پیش ( ۱۳۲۵ قمری ) میدانند، از مواریث تاریخی، فرهنگی و هنری این استان به شمار میآید که از خطر حوادث زمانه در امان مانده است.
معالاسف در روزهای اخیر این سنگنوشته مورد تعرض اشخاصی واقع شده که انسان از فهم رفتارشان عاجز میماند.
حفظ مواریث در تمام گونههای آن تکلیف آحاد جامعهای است که در این جغرافیا زندگی میکنند. مضاف بر این حفاظت از این عناصر فاخر و بیبدیل تکلیف سازمانی دستگاههایی است که فلسفهٔ وجودی آنها بر این اساس بنیان نهاده شدهاند.
دستدرازی به اثری که در تعارض با منافع هیچ فرد و فرقه و نحلهای نمیباشد، زنگ خطری است که به صدا در آمده و متولیان را به هوشیاری بیشتر فرا میخواند. اولین تکلیف مراجع تخصصی مسئول مرمت حرفهای این اثر و اتخاذ تدابیر لازم برای توقف و عدم تکرار این رفتارهای فرهنگستیز و تاریخ سوز است.
انتظار آن است که افکار عمومی با هوشیاری لازم و اعلان صریح بیزاری از این ناشایست کردارهای مغولآسا، در صیانت از مواریث ارزندهٔ خود، عملکرد مسئولانهتری را از مجموعههای مربوط مطالبه نمایند.
۱۴۰۵/۰۸/۲۲
@weerair