«روضه بیپایان»◾️ فاطمیه، موسم غمهای تمامنشدنیست. موسمِ داغی که
هزار و چندصد سال است بر سینه تاریخ سنگینی میکند...راستی مدینه چه کرد با خودش؟ چه کرد با دختر پیامبرش؟ چه کرد با آن خانه کوچک که روزگاری محل رفتوآمد فرشتگان بود و حالا باید در سکوتِ یک شبِ غمگین، بزرگترین عشقِ تاریخ را بدرقه میکرد؟
◾️ امسال غم فاطمیه برای ما ایرانیها رنگ دیگری دارد.
ما هم داغ دیدهایم. ما هم عزیز از دست دادهایم. ما هم روزهای تلخی را از سر گذراندهایم.
ایرانِ امروز،
سرزمینِ دلهای زخمی و قامتهای ایستاده است. سرزمینِ مادرانی که اشکهایشان را پنهان میکنند، پدرانی که بغضشان را فرو میخورند و مردمانی که میان این همه مصیبت، هنوز از فردای روشن حرف میزنند.
چه راز عجیبیست این ایستادگی؛ اینکه داغ داشته باشی و دوام بیاوری. اشک بریزی و از پا نیفتی... انگار فاطمیه برای ما داستانی الهامبخش است؛ امتداد سنت مقاومت فاطمی در دل تاریخ تا امروز.
◾️ اصلاً مگر قصهی فاطمه فقط قصهی یک مصیبت است؟ مگر میشود آن همه شجاعت را ندید و فقط بر آن همه مظلومیت گریست؟
فاطمه(س)، بانوی روزهای دشوار بود. بانوی دفاع از حقیقت، بانوی ایستادن پای عهد، بانوی کوتاهنیامدن در برابر ناراستی.
تاریخ از آن روز تا امروز، هزار بار لباس عوض کرده اما قصه حق و باطل هنوز همان قصهی قدیمیست. هنوز کسانی هستند که برای باورهایشان رنج میکشند، برای آرمانهایشان هزینه میدهند و در سختترین روزها، از ایستادن دست نمیکشند.
انگار فاطمیه فقط موسم گریستن نیست؛ موسمِ به خاطر آوردن است. به خاطر آوردنِ اینکه
میشود مظلوم بود و مغلوب نشد...◾️ تاریخ، قصهی غریبیست. هزار و چندصد سال پیش، علی(ع) در تاریکیِ مدینه، بانوی خانهاش را به خاک سپرد و امروز ما در روشنای ایران، هنوز برای آن مصیبت اشک میریزیم. امسال اشکهایمان اما به اشکهای دیگری گره خوردهاند.داغِ مادر، داغِ شهیدان، داغِ آن سیدِ روضهدار...
فاطمیه فصل داغهای متراکم است، فصلی که فرقی نمیکند کجای تقویم باشد،
چون همیشه پاییز است...📽 دسته عزاداری اساتید، کارکنان و دانشجویان شریف
🗓 فاطمیه ۱۴۴۸ ه.ق
🆔 @SharifDaily