ادبیات دیگر

چپ انقلابی در اسپانیا: یک گام به پیش - نبرد ادامه دارد!
                                                                            
 
پارلمان اسپانیا بسته‌ای از اصلاحات را با هدف مقرون‌به‌صرفه‌تر کردن مسکن به تصویب رسانده است. این اتفاق یک روز پس از آن رخ داد که چهار میلیون نفر در اعتصاب عمومی سراسری (۱۱ نوامبر ۲۰۲۶*) شرکت کردند؛ اعتصابی که در اعتراض به بحران مسکن در این کشور برگزار شده بود.
 
اقدامات پیشنهادی دولت پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا، شامل گسترش حمایت‌های قانونی از مستأجران آسیب‌پذیر در برابر اخراج از خانه و محدود کردن خریدهای سوداگرانه املاک است. بر اساس این طرح، شرکت‌ها از خرید خانه با قیمتی کمتر از ۷۰ درصد ارزش کارشناسی‌شده آن منع می‌شوند.
 
همچنین افزایش اجاره‌بها به ۲ درصد محدود خواهد شد. اجاره‌بهایی که هم‌اکنون بالاتر از شاخص مرجع تعیین‌شده توسط دولت برای هر محله باشد، ثابت نگه داشته خواهد شد. علاوه بر این، مالیاتی معادل ۱۰ درصد برای آپارتمان‌هایی که به گردشگران اجاره داده می‌شوند، وضع خواهد شد.

حزب محافظه‌کار مردم (حزب خلق) اعلام کرده است که اگر در انتخابات ۲۹ نوامبر به قدرت برسد، این اصلاحات را لغو خواهد کرد. سانچز پس از آن این انتخابات را فراخواند که دولتش نتوانست اقدامات مشابهی را در زمینه مسکن به تصویب برساند.
 
ایزابل رودریگز، وزیر موقت مسکن، پس از رأی‌گیری روز پنجشنبه گفت:
«دیروز، حق برخورداری از مسکن در خیابان‌ها و محیط‌های کار به پیروزی رسید و امیدوارم بار دیگر در صندوق‌های رأی پیروز شود.»


اسپانیا طی هفته‌های اخیر شاهد اعتراضات گسترده‌ای در زمینه مسکن بوده است. این اعتراضات پس از اخراج و مرگ ماری‌کارمن آباسکال، زن ۸۷ ساله، شدت گرفت. او در ماه سپتامبر، پس از آنکه دیگر قادر به پرداخت افزایش اجاره‌بها نبود، به اجبار از آپارتمانی که به مدت ۷۰ سال در آن زندگی کرده بود، بیرون برده شد.
 
اسپانیا با کمبود ۷۵۰ هزار واحد مسکونی مواجه است و پیش‌بینی می‌شود این رقم تا سال ۲۰۲۸ به بیش از یک میلیون واحد برسد. بر اساس آمار شورای جوانان اسپانیا، میانگین اجاره‌بهای یک خانه، یعنی ۱۱۷۶ یورو، معادل ۹۸٫۷ درصد میانگین حقوق ماهانه یک جوان در این کشور است.
 
آلیسیا دل ریو، از اتحادیه مستأجران مادرید و اتحادیه‌های کارگری می‌گویند:
«ما تا زمانی که الگوی مسکن این کشور را از پایه و اساس دگرگون نکنیم، دست از مبارزه نخواهیم کشید.»

اتحادیه‌های کارگری اعلام کردند که میزان مشارکت در اعتصاب ۲۴ ساعته روز چهارشنبه در میان کارگران بنادر و خودروسازی به ۹۰ درصد رسیده است. به گفته سازمان‌دهندگان، این اعتصاب نخستین اعتصاب عمومی اسپانیا طی ۱۴ سال گذشته بوده است. در جریان آن، فعالیت کارخانه فولکس‌واگن در منطقه ناوارا و کارخانه SEAT در بارسلونا به‌طور کامل متوقف شد.
 
همچنین حدود ۸۵ درصد از کارگران صنایع گوشت، ۸۲ درصد از کارکنان جمع‌آوری زباله و ۷۵ درصد از کارکنان بخش انرژی در این اعتصاب شرکت کردند. در بخش بهداشت و خدمات اجتماعی، حدود ۳۸ درصد کارکنان دست به اعتصاب زدند و ۳۵ درصد از کارکنان خدمات پستی نیز به آن پیوستند.


•••

ماری‌کارمن، زنی ۸۷ ساله، پس از حدود ۷۰ سال زندگی در آپارتمانش در مادرید، به حکم دادگاه از خانه بیرون رانده شد. افزایش شدید اجاره‌بها و خرید ملک توسط یک شرکت سرمایه‌گذاری، زمینه‌ساز این اتفاق بود. تصاویر بیرون بردن او با برانکارد، خشم عمومی را برانگیخت و به نمادی از بحران مسکن اسپانیا تبدیل شد.
 
اعتراضات در شهرهای مختلف اسپانیا گسترش پیدا کرد. معترضان خواستار کنترل افزایش اجاره‌بها، حمایت از مستأجران و مقابله با سوداگری شرکت‌های سرمایه‌گذاری در بازار مسکن شدند. ماری‌کارمن نیز در ۷ اکتبر ۲۰۲۶ پس از امضای قرارداد جدید درگذشت. مرگ او به خشم عمومی شدت بیشتری بخشید.
 
دولت پدرو سانچز دو طرح مرتبط با مسکن را به پارلمان ارائه کرد، اما احزاب مخالف مانع تصویب آن‌ها شدند. در پی این شکست سیاسی، سانچز انتخابات زودهنگام را برای ۲۹ نوامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد؛ انتخاباتی که قرار بود در سال ۲۰۲۷ برگزار شود.
 
*  اتحادیه‌های کارگری و فعالان اجتماعی یک اعتصاب عمومی ۲۴ ساعته برگزار کردند. هدف اصلی آن اعتراض به افزایش اجاره‌بها، گرانی مسکن و ناکارآمدی سیاست‌های مسکن بود. یک روز پس از اعتصاب، پارلمان اسپانیا بخشی از اقدامات جدید دولت را تصویب کرد.


ویدئوی ضمیمه‌شده برای روزهای ابتدایی جنبش است.


@adabyatedigar


https://t.me/adabyatedigar/8345

برنامه طلوع خورشید لغو شده است
احمد شاملو - (تیر ۱۳۵۸)


[راستی‌راستی که آدم باورش نمی‌شود. این تحفه‌های عجیب و غریب یکهو از کجا پیدایشان شده است؟ آخر چطور ممکن است جامعه‌ئی که از آن انقلاب خونین پیروز بیرون آمده است اینها را به عنوان سازندگان نهاد نو خود بپذیرد؟ اینها حرف روزمره‌شان را بلد نیستند بزنند و دهن که وا می‌کنند آدم می‌خواهد از خجالت زیر زمین برود. اینها نوک دماغ‌شان را نمی‌توانند ببینند و حداکثر جهان‌بینی‌شان این است که راجع به پوشیدگی موی زن توضیح «علمی» بدهند و درباره‌ی تشعشع قلقک دهنده‌ی امواجی که موی زنان پخش می‌کند رطب و یا بسی به هم ببافند یا در باب اینکه صدای زن «تحرک‌آمیز» است اراجیف بگویند: آخر چطور ممکن است کار انقلابی با آن همه سر و صدا به این بیچارگی بکشد و سرنوشت انقلابی به آن عمق و عظمت به دست چنین نخبگانی بیفتد که حقارت دنیای قوطی کبریتی‌شان غیر قابل تصور است و بزرگترین مساله‌ای که فکر و ذکرشان را به خود مشغول کرده توسری‌خوردگی پست‌ترین عقده‌های حیوانی آنهاست؟]



@Our_Archive

🎼 Joan Baez - I Shall Be Released



می‌گن هرچیزی را می‌توان جایگزین کرد
که هیچ فاصله‌ای نزدیک نیست
و من چهره‌ تک‌تک آدم‌ها را به یاد می‌آورم
چهره‌ هر مردی که مرا به این‌جا کشاند.

می‌بینم روشنایی‌م را
از غربِ دور تا شرق.
یکی از همین روزا
یکی از همین روزا
آزاد می‌شوم.

می‌گن هر انسانی به حمایت نیاز داره
که همه سرانجام روزی باید سقوط کنن
با این حال قسم می‌خورم که تصویر خودمو می‌بینم
جایی بسیار بلندتر از این دیوار.

می‌بینم روشنایی‌م را
از غربِ دور تا شرق:
یکی از همین روزا
یکی از همین روزا
آزاد می‌شوم.

اکنون مردی آن‌سوی این هیاهوی غریب
ایستاده است
مردی که سوگند می‌خورد بی‌گناه است
تمام روز صدای فریاد بلندش را می‌شنوم
که اشک‌ریزان فریاد می‌زند قربانی شده است.

می‌بینم روشنایی‌م را
از غربِ دور تا شرق:
یکی از همین روزا
یکی از همین روزا
آزاد می‌شوم.


باب دیلن


@adabyatedigar|#music