شعروشور

آدما به میزان انتظاری که از همدیگه دارن از هم ناراحت و دلخور می‌شوند .

نعیم ربیعی

🌱🌹

مُرغِ ما دوش سَرایندهٔ بُستانی بود
داشت گُلبانگی و مَشعوفِ گُلستانی بود

دیده کز نعمتِ دیدار نبودش سِپَری
مگسی بود که مهمانِ سَرِ خوانی بود

دستِ امید که یک بار نقابی نَکَشید
بود دور از سر و نزدیک به دامانی بود

آن‌که از تشنگی‌اش بود گذر بر ظُلُمات
تَف‌نشانِ جگرش چشمهٔ حَیَوانی بود

ریشهٔ تَفْسیدهٔ گیاهی ز لبِ کوثَر رُست
که ز اَبرش هَوَسِ قطرهٔ بارانی بود

خویش را ساخته آمادهٔ سَدِّ شعله خَسی
گرمِ هم‌صحبتیِ آتشِ سوزانی بود

بود وحشی که ز رُخسارِ تو شد قافیه‌سَنج
یا نواسازِ گُلی، مرغِ خوش‌الحانی بود

#وحشی_بافقی

تَفْسیده: پژمرده و خشکیده
تَف: گرمی و حرارت

🌱🌹

هیچ وقت از کتاب زندگی خسته نشو
کسی نمیدونه صفحه بعد چی نوشته شده ..

🌱🌹