آگاهی

‍ #رنه_ماگریت
#خیانت_تصویر...

#رنه_ماگریت معتقد بود که نقاش باید به جز نقاشی ، به چیز دیگری نیز بپردازد و آن چیزی که ماگریت به تاثیر از #دکریکو به کار گرفت؛
#برتری_شعر_از_نقاشی_بود.
در واقع ماگریت از نقاشی در مقام هدف غایی، به خودی خود گریزان بود و ترجیح می داد اندیشه گری قلمداد شود که از راه رنگ و بوم افکار خود را بیان می کند و به این ترتیب رابطه برقرار می کند...
#پیپ_معروف_رنه_ماگریت

#پل_نوژه یکی از بهترین منتقدان هنری در رابطه با آثار ماگریت می نویسد: نقاش ها نقاش هستند یعنی برخورد آنها با اشیا به این اندیشه محدود می شود که چه طور از آن اشیا به نحو احسن برای نقاشی شان بهره برداری کنند.
به گمان آنها، کار ایشان به این ضربه قلم، این صحنه، این درخت،یا این رنگ خلاصه می شود و همین است که آنها را ناچار می سازد اندیشه شان را به ظواهر محدود کنند و هر گونه واقعیت ژرفی را انکار نمایند.
ولی ماگریت بلافاصله جواب می دهد که:
#این_یک_پیپ_نیست ( اشاره به نقاشی پیپ ) و بدین گونه انسان به ناچار با تخیل به نحوی کاملاً متفاوت مواجه می شود.
هنر نقاشی به اعتقاد ماگریت:
«این امکان را به ما می دهد که فکری را که قابلیت آشکار شدن دارد تشریح کنیم.»
وی در جایی می گوید:
«اندیشه تنها از چیزهای مرئی ترکیب شده است و نقاشی می تواند آن را مرئی نشان بدهد.»
درباره #تابلو_پیپ ( #خیانت_تصویر )

این نقاشی یک پیپ را نشان می‌دهد که در نگاه اول، تصویری به ظاهر سادهٔ تبلیغاتی برای دخانیات به نظر می‌آید اما ماگریت در پایین تصویر متنی را نوشته است به معنای؛
#این_یک_پیپ_نیست و این جمله در ظاهر با محتوای اثر ناسازگار است اما در واقع، کاملاً درست است.
این نقاشی، یک #پیپ (واقعی) نیست بلکه #تصویری_از_یک_پیپ را نشان می‌دهد.
این اثر آغازی بود بر تأثیر زنجیره‌وار آثار و الگوهای هنری سوررئال بر هنرمندان اروپایی و آمریکایی، تأثیری که خود نشات گرفته از فرهنگ رایج بود و همزمان در مقابل آن ایستاد.

این اثر سراسر چالش است،
نه فقط برای کسانی که آن را می‌بینند بلکه برای تمام ساختار هنری که برای قرن‌ها محافظه‌کارانه حفظ شده بود. ماگریت برای کسانی که این کار را می‌بینند، حق انتخاب قائل شده‌ است؛
 شما به چشمان خود اعتماد می‌کنید یا به چیزی که من به شما می‌گویم؟
در واقع نقاش با خلق اثری واقع گرایانه و قراردادن جمله‌ای که تمام خصوصیات ظاهری موجود در کار را نقض می‌کند، بینندگان را در برزخی هنری رها می‌کند. ماگریت خود در مورد این اثر می‌گوید: پیپ معروف، چگونه مردم مرا برای این سرزنش خواهند کرد!
و هنوز، آیا می‌توانی پیپ مرا پر کنی؟ نه، این فقط یک نمایش است.
اینطور نیست؟
پس اگر من بر روی تصویر نوشته بودم #این_یک_پیپ_است، دروغگو بودم.

@agahiiiii

به این لیست خوب دقت کنید
این لیست در طی ده سال گذشته آماده شده است چند ترم از تاریخ فلسفه باقی مانده که به مرور اضافه خواهد شد

شما عزیزان میتونید در طرح تخفیف ششم به صورت یک‌جا در هر ۲۱ پروژه شرکت کنید از آموزش فلسفه و منطق از صفر تا آموزش اصولی جامعه‌شناسی، مکاتب سیاسی، فن ترجمه، اگزیستانسیالیسم، فلسفه‌ی مدرن، فلسفه‌ی معاصر، شوپنهاور، نیچه و …

جهت حضور با آیدی من در تماس باشید توضیحات بیشتر رو پی‌وی خدمتتون عرض خواهم کرد:

@abozar_shariati

‏دور و برم  پر شده از آدم‌هایی که زود قضاوت می‌کنند و دیر می‌فهمند!
آدم‌هایی که مجبورت می‌کنند نخواهی با کسی بگردی به جز با خودت.
نخواهی با کسی بنشینی و گپ بزنی جز با خودت.
خودت باشی همه کس خودت.
"‏فهمیده شدن!!!"
فکر می‌کنم این دقیقا همه‌ اون چیزی است که آدم می‌تواند از یک دوست بخواهد و انتظار داشته باشد.
اما من این را هم نمی‌خواهم و انتظار ندارم،
فقط می‌خواهم که "بد فهمیده نشوم"...
همین برایم کافی است.
می‌بینی چقدر سطح خواسته‌هایم پایین آمده؟
سقف مطالبه‌ام شده "بد فهمیده نشدن" نه " فهمیده شدن"...
حال شاید بهم حق بدهید که خودم فقط خودم را در خلوت خودم راه بدهم و همنشینم خودم باشم و بس.
و به دنیای درونم باز گردم،
‏آن‌جا رویای هیچکس ‏نقش بر آب نمی‌شود.
به قول شریعتی:
"مجهول ماندن" رنج بزرگ روح آدمی است.
"مجهول ماندن" است که "احساس تنهایی" را پدید می‌آورد و درد بیگانگی و غربت را.
#هرانسانی‌کتابی‌است‌چشم‌به‌راه‌خواننده‌اش...
آشنایی نیاز انسان است،
اگر کسی به آدم پی ببرد، آن "منِ صمیمی و ناب و پنهانی" ما را بفهمد،
"احساس خویشاوندی و آشنایی" کتمان ناپذیری در ما پدید می‌آورد که وصف ناپذیر است.
تنها در این حالت است که یک انسان می‌بیند که در این دنیا دونفر است و تنها نیست.

#امید_بیداری

@agahiiiii