🔴 پارادوکسِ قدرت؛ چرا مدیران نردبانِ صعودشان را میشکنند؟
👤 به قلم رضا سیستان
🔅 گاهی مدیر جدید با شعار تحول وارد سازمان میشود، اما پس از استقرار، بهتدریج خود را با همان ساختاری تطبیق میدهد که پیشتر ضرورت تغییر آن را مطرح میکرد.
🔹 مقاومتهای درونسازمانی، ملاحظات سیاسی، فشارهای غیررسمی و نگرانی از برهم خوردن تعادل موجود، ممکن است او را به سمت نوعی سازش تدریجی سوق دهند.
🔸 در این میان، نیروهایی که نماد تغییر، مطالبهگری و عبور از رویههای گذشته بودهاند، ممکن است نخستین قربانیان این مصلحتاندیشی باشند.
🔹 به این ترتیب، مدیر بهجای آنکه ساختار را متحول کند، خود به بخشی از منطق حاکم بر آن تبدیل میشود؛ پدیدهای که میتوان از آن با عنوان «استحاله مدیریتی» یاد کرد.
🔸 شاید مهمترین تناقض همینجا شکل بگیرد: فردی که با پشتوانه ایده تغییر به قدرت رسیده، در نهایت برای حفظ موقعیت خود به استمرار همان مناسبات پیشین تن میدهد.
🔗مشروح یادداشت در لینک زیر:
https://nafirenaft.ir/61754📱کانال تلگرام نفیرنفت:
https://t.me/+dlcLvToLIfo0Y2E0✅ گروه واتس آپ خبرگزاری صنعت نفت ایران:
https://chat.whatsapp.com/H00nld2PJxWALfJcAuGPBC🤳 اینستاگرام نفیرنفت:
https://www.instagram.com/nafirnaft?igsh=bWN6YnM1a2JhN2x5