گاهی فکر میکنی چقدر آدمِ پخته و روشنفکری هستی که در رابطه هیچوقت حسادت نمیکنی، ناراحت نمیشوی و نسبت به همهچیز بیتفاوت به نظر میرسی؛ اما حقیقتِ روانشناختیِ ماجرا گاهی تلختر است: گاهی تو حسادت نمیکنی، چون سالهاست یاد گرفتهای عقب بکشی!
اگر این سه علامت را داری، آن بیتفاوتی از جنسِ «آرامشِ واقعی» نیست، بلکه از جنسِ فرار است:
1️⃣ وقتی کسی با پارتنرت بیش از حد گرم میگیرد، اولین فکرت این است: «لابد او از من جذابتر و بهتر است!» (احساسِ بیارزشی).
2️⃣ با همان آدمی که مرزها را رد کرده، از همیشه مهربونتر میشوی تا مبادا تو را ترک کند.
3️⃣ در هر رقابتی (حتی یک بازیِ ساده)، درست وقتی داری میبری، یهو شل میکنی و خودت را میبازی!
اتو کرنبرگ (روانکاو برجسته) ریشهی این رفتار را در «ترس از بردن» میداند؛ تهِ ذهنمان حس میکنیم حق نداریم در این رقابت برنده شویم یا لایقِ تصاحبِ جایگاهِ خوب هستیم، برای همین رابطه یا موقعیت را بیصدا واگذار میکنیم.🌱
https://t.me/intreatmentpsy