کافه هنر

رستم و اسفندیار؛
تراژدی آرمانخواهی و ناگزیری
با
علیرضا اسماعیل‌پور
◾️دریافت فایل شرح و سرفصل‌های این کارگاه:
https://t.me/khonehkaredegareh/1041
...
(پروژه شعر و ادبیات ایران)
دوره اول: شاهنامه؛ فردوسی
۱۰ جلسه ۳ ساعته
دوشنبه‌ها ساعت ۱۸ تا ۲۱
حضوری، آنلاین و آفلاین
۱۰ جلسه‌ی ۳ ساعته
...
◾️ منبع اصلی این دوره آموزشی:
شاهنامه، پیرایش: جلال خالقی مطلق، انتشارات سخن
متن: جلدهای یکم تا چهارم
...
این کارگاه آغاز پروژه‌ای آموزشی در رابطه با شناخت شخصیت‌های مطرح و آثار برجسته آن‌ها در حوزه شعر و ادبیات ایران است. در این دوره‌ها تلاش می‌کنیم با خوانش دقیق این آثار، شعر و ادبیات ایران را با جزئیات و خارج از غلط‌خوانی‌های رایج و حرف و حدیث‌های کلی بررسی کنیم و شناختی جامع نسبت به آن بدست آوریم.
...
برای آگاهی بیشتر در مورد این دوره به شماره ۰۹۳۳۵۰۳۷۷۳۰ (در تلگرام یا واتس‌اَپ) پیام دهید.
آی‌دی شماره بالا در تلگرام:
@khoonehkaredegareh
...
مدرسه فکر دِگره/ادبیات و اساطیر/پاییز و زمستان ۱۴۰۵
...
طراح گرافیک: مهدی دوایی

بلاتار در تانگوی شیطان، بیننده را با یک بی زمانی و بی مکانی مواجه می کند، او زمان را در هم می شکند، و تعاریفش را برای خود عوض می کند، اما در عین حال در همین بی زمانی فیلم، بلاتار با ظرافت تمام، چنان صبر و انرژی و زمانی از بیننده می گیرد، که شاید در هیچ کجای دیگر این سینما چنین موضوعی را تجربه نکند.
▪️شاید تار می توانست تانگوی شیطان را در۲ ساعت تمام کند، اما او زمان میگیرد، تمام هدف او نشان دادن شان انسانی است که دیگر شان خود را نمی داند، انسان هایی که در بی زمانی و بی مکانی گم شده اند، و قدرتی برای تحرک و پویایی ندارند.
▪️او به دل شخصیت هایش می رود، آن ها را با کوچکترین جزییات رفتاری به تصویر می کشد، جزییاتی که در اکثر مواقع خوشایند نیستند، چون سوژه های او انسان هایی خوشایند نیستند.
سخن گفتن درباره این فیلم کمی سخت است، اما آن قدر خوب و عمیق است که می توان ساعت ها در موردش حرف زد.

✍ #عباس_نصراللهی
🎥 Satantango 1994
join 👉 @honar7modiran

‍ ▪️لسلو کراسناهورکایی
ـــ کتاب «تانگوی شیطان» ــ ترجمهٔ سپند ساعدی

ـــ باران دوباره شروع به باریدن می‌کند و در شرق آسمان چون خاطره‌ای که از یاد رفته باشد روشن می‌شود، آمیزه‌ای از سرخی و آبی کم‌رنگ در پس پهنۀ مواج افق به چشم می‌آید و اندکی بعد خورشید از پی آن پدیدار می‌شود، چون گدایی که هر روز نفس‌نفس‌زنان خود را به جای همیشگی‌اش بر پله‌های کلیسا برساند، با دلی شکسته و مملو از فلاکت آمادۀ برپاساختن جهانی از سایه‌ها می‌شود، تا پیکر واحد هر درخت را بنمایاند و از یکنواختی یخ‌زده و پرآشوب شب که درختان چون مگس‌هایی در تار آن افتاده بودند برهاندشان، جانوران و انسان‌ها حال میان آسمان و زمینی معلق‌اند که کم‌کم از هم جدا می‌شوند، تاریکی هنوز بر لبه چیزها می‌لغزد، جایی در مغرب، ترس و هراس‌های بی‌شمار آدم‌ها، تک به تک، چون سربازان لشکری نومید، پریشان و شکست‌خورده ناپدید می‌شوند.

✍ لسلو کراسناهورکایی
📗 «تانگوی شیطان» ــ ترجمهٔ سپند ساعدی
▫️Sátántangó (1994)

Join👉 @honar7modiran