Хирад

Кам касе метавонад туро дарк кунад.
Умуман, одамон якдигарро хеле кам дарк мекунанд.
Бо вуҷуди ин, ҳамаи шумо бештари вақтатонро сарфи он мекунед, ки дигарон шуморо дарк кунанд.
Ҳамин тавр нерӯи зиндагии худро беҳуда сарф мекунед.

Пас, аз он ки дигарон ба ту чӣ гуна посух медиҳанд, нигарон набош.

Қафас дар дасти ту ман дораду парвоз маҳбус аст,
Адаб гум мешавад, гар мекунам фикри раҳоиро.
Гулноз

Ба қавли Албер Камю:

Агар шуд, ки ҳеч. Аммо агар нашуд, банди кафшҳоямро маҳкамтар мебандам ва анҷомаш медиҳам, ин бор бо мӯйҳои сафеди бештар.
Чун он чӣ аҳаммият дорад, пирӯзӣ нест, пойдорист.