The Catcher in the Rye

نامه‌ی نیچه به پیتر گاست، ۴ آگوست ۱۸۸۲:

روزی پرنده‌ای پروازکنان از کنارم گذشت، و من، خرافاتی همچون تمام انسان‌های تنهایی که بر پیچِ مسیرِ خویش ایستاده‌اند، پنداشتم که عقابی دیده‌ام. اکنون تمام دنیا به تکاپو افتاده است تا به من ثابت کند که در اشتباهم -- و وراجی‌های متمدنانه‌ی اروپایی نیز در این باره به راه است. اکنون حالِ چه کسی بهتر است -- من، که به قولِ آن‌ها «فریب خوردم»، منی که به خاطر این پرنده‌ی نشانه، تمام تابستان را در دنیایِ رفیعِ امید سپری کردم، یا کسانی که «فریب‌خوردنی نیستند»؟... اکنون من «کمی در برهوت» به سر می‌برم و شب‌های بی‌خوابِ بسیاری را می‌گذرانم. اما هیچ یأسی در کار نیست! و آن اهریمن، مانند هر آنچه اکنون بر سر راهم قرار می‌گیرد (یا این‌گونه به نظر می‌رسد)، حماسی و خیال‌انگیز بود.

رقص دایره‌ای


La Ronde, 1963. by Marion Adnams

برای یادآوری:

سحرگاهان، عیسی باز به صحن معبد آمد. در آنجا مردم همه بر وی گرد آمدند؛ و او نشسته، به تعلیم ایشان پرداخت. در این هنگام، علمای دین و فَریسیان، زنی را که در حین زنا گرفتار شده بود آوردند، و او را در میان مردم به پا داشته، به عیسی گفتند: «استاد، این زن در حین زنا گرفتار شده است. موسی در شریعت به ما حکم کرده که این‌گونه زنان سنگسار شوند. حال، تو چه می‌گویی؟» این را گفتند تا او را بیازمایند و موردی برای متهم‌کردن او بیابند. امّا عیسی سر به زیر افکنده، با انگشت خود بر زمین می‌نوشت. ولی چون آنها همچنان از او سؤال می‌کردند، عیسی سر بلند کرد و بدیشان گفت: «از میان شما، هر آن کس که بی‌گناه است، نخستین سنگ را به او بزند.» و باز سر به زیر افکنده، بر زمین می‌نوشت. با شنیدن این سخن، آنها یکایک، از بزرگترین شروع کرده، آنجا را ترک گفتند و عیسی تنها به جا ماند، با آن زن که در میان ایستاده بود. آنگاه سر بلند کرد و به او گفت: «ای زن، ایشان کجایند؟ هیچ‌کس تو را محکوم نکرد؟» پاسخ داد: «هیچ‌کس، ای سرورم.» عیسی به او گفت: «من هم تو را محکوم نمی‌کنم. برو و دیگر گناه مکن.»


[یوحنا ۸: ۲-۱۱]