در سالهای گذشته و در شرایط پرتنش سیاسی و اجتماعی، دیدگاهها و مطالبی را در فضای مجازی منتشر کردم که متأسفانه برخی از آنها با ادبیاتی تند، احساسی و خارج از چارچوب گفتوگوی محترمانه همراه بود. امروز با بازنگری در رفتار و گفتار گذشته خود، ضرورت اصلاح این رویکرد را بیش از پیش احساس میکنم.
تصمیم گرفتهام از این پس از تمامی منازعات، اختلافات و فضاهای تنشآمیز فاصله بگیرم و دیگر در هیچ بحث یا جریانی که زمینهساز اختلاف و تنش باشد، مشارکت نداشته باشم.
یکی از عوامل مهم در بازنگری و تجدیدنظر در رفتار گذشتهام، گفتوگویی صمیمانه با یکی از همکاران متدینم بود؛ انسانی شریف که با وجود پایبندی عمیق به باورهای دینی و ارادت خاص به حضرت امام حسین (ع)، در روزهای دشوار با بزرگواری، انصاف و بدون هیچ چشمداشتی همواره دغدغه حمایت از مردم و پاسداشت کرامت انسانی را داشته است. تذکر اخلاقی، مشفقانه و برادرانه ایشان درباره برخی تعابیر تند و نادرستی که در گذشته نسبت به شیعیان و باورهای مذهبی به کار برده بودم، تأثیر عمیقی بر من گذاشت و مرا به تأملی جدی درباره رفتار و گفتار گذشتهام واداشت.
اکنون بیش از گذشته باور دارم که اختلافنظرها هرگز نباید بهانهای برای بیاحترامی به انسانها، اعتقادات مذهبی و مقدسات دیگران باشد. بهویژه بابت استفاده از تعابیر نادرست و رنجشآوری که نسبت به شیعیان و باورهای دینی به کار برده بودم، صمیمانه و بدون هیچگونه قید و شرطی پوزش میخواهم. احترام به اعتقادات دینی و ارزشهای معنوی انسانها، فارغ از هرگونه اختلاف و تفاوت دیدگاه، اصلی است که خود را به رعایت آن متعهد میدانم.
تأکید میکنم که نه خود را وابسته یا نماینده هیچ گروه، جریان یا شخصیتی میدانم و نه تمایلی به بازگشایی یا ادامه مباحث و اختلافات گذشته دارم. تصمیم من، فاصله گرفتن از هرگونه منازعه و تمرکز بر زندگی شخصی و حرفهای خودم است.
اولویت امروز من، ادامه مسیر حرفهای پزشکی، خدمت به بیماران، حفظ کرامت انسانی و ساختن زندگیای آرام به دور از تنش است. من بهعنوان یک پزشک، رسالت اصلی خود را خدمت به انسانها، حفظ سلامت و تلاش برای نجات جان بیماران میدانم و امیدوارم آینده خود را با آرامش و در همین مسیر سپری کنم.
در همین راستا، تصمیم گرفتهام تمام صفحات و حسابهای کاربری خود در شبکههای اجتماعی را حذف کنم و بهطور کامل از این فضا فاصله بگیرم. دیگر هیچ فعالیتی در تلگرام، اینستاگرام، توییتر یا هیچ شبکه اجتماعی دیگری نخواهم داشت. ترجیح میدهم از این پس تمام وقت و انرژی خود را صرف خانواده، زندگی شخصی و مسئولیت حرفهایام کنم.
این متن را برای روشن کردن تصمیم امروز خود، ابراز تأسف صادقانه از ادبیات نامناسب گذشته، ادای احترام به باورها و ارزشهای دینی و مذهبی و پایان دادن به دلخوری های پیشین منتشر میکنم.
با تمام آنچه گذشت، یک چیز در وجود من همچنان پابرجاست و آن عشق به ایران، مهر به مردمش و دلبستگی به خاکی است که وطن و پاره تن من است. این احساس نه به اختلافی وابسته است و نه با پایان هیچ فصلی از زندگی از بین میرود.
از تمام کسانی که در این سالها با من همراه بودند، به من محبت کردند، کنارم ایستادند و با نقد و یادآوری اشتباهاتم به من کمک کردند، صمیمانه سپاسگزارم
امیدوارم همه مردم سرزمینم، با هر عقیده و باوری، در آرامش، امنیت و شادی زندگی کنند و بتوانند آیندهای شایسته برای خود و خانوادههایشان بسازند.
به امید روزهای روشنتر برای ایران و مردمش.
دکتر توماج خسروی بیگدلی
پایان ؛ ۲۰ آبان ۱۴۰۵