قبیله‌خورشیدِنیمه‌شب.

code: 06

خواستم بگم حالم خوب نیست، دیدم تکراریه.
دیروز و پریروز هم همین رو بهت گفتم، هفته‌ی پیش و حتی پارسال. دیگه خجالت می‌کشم بهت بگم حالم بده، تو باتلاقم و دارم میون اینهمه اتفاق تلخ جون میدم.

گفتی فروغ نخونم ولی به حرفت گوش ندادم. یه پاکت سیگار و اشعار فروغ، مخدر سنگینی هست که هرشب به خودم تزریقش می‌کنم.

ازم نپرس دارم روزهام رو چطوری می‌گذرونم. روحم پیر شده، هیچ‌وقت شب‌ها درست نمی‌خوابم، کابوس‌هام تکرارین ولی ترسناک و هربار به این نتیجه می‌رسم که دردهام رو جز شجریان کسی نمی‌فهمه، پس همیشه از گرامافون قدیمیِ خونه، اجراهای شجریان پخش می‌شه.

اخبار نخون. برام آهنگ‌هایی که گوش میدی رو بفرست. میون این هیاهو، مراقب روح رنگی‌رنگیت باش. فعلاً.