Taksiga chiqdim. Shofyor masihiy ekan.
Savol berdim:
- Nega nasroniy dinini tanlagansiz?
U aytdi:
- O’zingiz nega shu dinni tanlagansiz? deb qarshi savol berdi.
Aytdimki:
- Aqliy dalillari kuchli, umuman inkor qilib bo’lmaydigan darajada kuchli.
Javobdan ensasi qotdi, dedi:
- Iso payg’ambar birinchi kelgan, Muhammad esa keyin keldi, kim bilguvchiroq bo’ladi?
Javobi oddiy Muhammad sollallohu alayhi vasallam bilguvchiroq desam,
G’alati qarab:
- qanaqasiga u keyin kelyaptiyu, oldingilar ko’proq narsani biladi, shuning uchun Iso payg’ambar haq bo’ladi, men shuning uchun masihiyman dedi.
Ho’p dedimda:
- sizga savol sizni yoshingiz 30 yoshda, sizni 2 ta akangiz bor, biri 40 yana bir 50 yoshda.
Bir kuni onangiz operatsiya bo’layotgan edi, 50 ga kirgan akangiz kelib onamiz o’ldi, dedi.
Hich qancha o’tmasdan 40 ga kirgan akangiz, yo’q hali onamiz vafot qilmabdilar, dedi.
Siz qaysi biriga ishonasiz dedim, shu bilan u masihiy qaysi biriga ishonishni bilmay qoldi.
Mantiqiy javob berib qo’yganim uchun o’ylamasdan turib berilgan savollariga afsus qilib, meni yutmoqchi bo’ldi. Keyin 5 ta atrofida yana to’xtatmasdan gapirib ketdi.
- kim afzal? Osmonda joni olingan Isomi yoki yerda vafot qilgan Muhammadmi?
- Qur’on to’g’rimi toki Injilmi? Nimaga Qur’onni afzal bilasizlar, tayyor injil turganda dedi.
Savollariga javob berdim, lekin qabul qilmadi, aksincha qizarib yanayam asabiylashib qoldi.
Bu kishi gapini mantig’i va oxirini topolmay qoldi. Keyin oxiri sizga o’zingizni diningiz menga o’zimni dinim. O’zi aslida Misrliklar din to’g’risida gaplashmaymiz, chunki bir birimizdan g’ashligimiz kelib qoladi, deb yakunladi.
Aqidani o’qiganim shu yerda juda katta foyda berdi. Aqida ilmini foydalaridan biri ham aslida shubhalarni daf e’tish, o’z e’tiqodini mustahkamlab olish hisoblanadi.
Aqida ilmini mustahkam o’qinglar birodarlar.