🔸 «حضور» 🔸
گزارشی از نمایش این روزهای آثار "رضا لواسانی" در گالری بنیاد لاجوردی
- به قلم علیرضا طالبی
مجموعهای چشمنواز از نقشمایههای ایران فرهنگی، در یک مدیوم جدید، دستاورد رضا لواسانی در مجموعه «حضور» است؛ یعنی سوزن، مقوا، نور؛ عناصری ساده، که از آنها دنیایی خلق شده است.
آنچه در نگاه اول به چشم میآید مجموعه ای از نقاط منظم روی یک صفحه مقواست. مانند خط بریل که پیغامی برای خواننده دارد، این نقاط هم با نظم دادن به آرایش خود، در واکنش به هویتی کهن، یادآور خاطرات هزاران ساله مخاطب، از نقشمایههای هندسی فرشها، نقوش سفالها، و اسلیمیها هستند، و در جاهایی حتی از گرایش هنرمند به تصویر هم میتوان دید، مثلاً استفاده از نقوش پرندگان و یا گلها.
چدمان هندسی زخم سوزن بر تن این مقواها نماساز برگ دیگری از خاطرات دیداری بیننده میشود، آن هم چیدمان آجری در بناهای کهن ایران است که اگرچه این روز ها کمتر به چشم میخورد، اما به گونهای میان ما و این نقشمایهها پیوند ایجاد شده که با دیدن این آثار یاد گسترهٔ ایران فرهنگی در ذهن روشن میشود. نماهایی از آجرچینی هایی که از ایران شروع میشوند و تا کاخها و مساجد ازبکستان هم امتداد مییابند.
در گوشهای جمع و جور از این نمایش، تعدادی از نقشههای این آثار قاب شدهاند و و بعد از دیدن آثار آن اتاقک زرد خودنمایی میکند که مخاطب را درون خودش ببلعد و آنجاست که هویت آثار هر چه روشن بود، روشنتر میشود. راهنمای این سوراخهای بیپایان به مانند نقشههای فرش به نمایش در آمدهاند اما باز هم ارزش دیداری خود را نگه داشتهاند و به روایت شکلگیری این مجموعه میپردازند.
شاعرانگی مخلوقات رضا لواسانی آنجاست که تن سرد سوزن بیرحمانه به جنب و جوش بر سطح مقوا ادامه میدهد و مقوا هم راهی جز اطاعت از خالق ندارد، دانه دانه هر ضربهی سوزن را میپذیرد و کج و معوج شدن بدنه سطح خود را قبول میکند و در انتها، بدون قطرهای رنگ یا کوچکترین اثری از خط، صاحب تصاویر لطیف بر پیکرهٔ خود میشود که آن روند دردناک را تسکین میبخشد.
پی بردن به پیام هر یک از آثار از روشهای مختلفی امکانپذیر است. در بیشتر آثار به نمایش در آمده، به کمک نور و سایه پیغام دیداری بهسادگی دریافت میشد. اما در بخش دیگری از آثار، این بیننده یا بهتر است بگویم خواننده است که به دنبال گرفتن پیام میرود، در نمونه هایی که نور مستقیم به کمک مخاطب نمیآید این بازدیدکننده است که مجبور به تماشای کار از زوایای مختلف میشود، و هنرمند از این طریق، مشاهده اثر را به لذتی ناشی از کشف کردن در میآمیزد.
🔸 مکان: خیابان کریمخان، خیابان نجاتالهی(ویلا)، خیابان سپندشرقی، پلاک20، ساختمان 32
روزهای تعطیل: شنبه ها، یکشنبهها
ساعات کار: ۱۷ - ۲۱
🔸 این نمایش تا دوشنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۵ ادامه دارد.
🔸 اختصاصی کانال رویدادهای هنری تهران:
@TehrArt