گیل خبر
tg24 тыс. подписчиков
Открыть пост ↗
🔵دیگران کاشتند و ما فقط خوردیم
#اختصاصی_گیل_خبر/ انوشیروان مباشرامینی؛
🔹ضرب‌المثل قدیمی می‌گفت: «دگران کاشتند و ما خوردیم / ما بکاریم و دیگران بخورند.» اما واقعیت امروز ایران، تلخ‌تر از آن است که در قالب یک پند قدیمی خلاصه شود. حقیقت این است که دیگران کاشتند، ما خوردیم و آن‌گونه که باید، برای بعد از خود چیزی باقی نگذاشتیم.
🔹منظور از «دیگران»، یک دوره سیاسی یا یک نسل خاص نیست؛ منظور همه کسانی است که در طول قرن‌ها، این سرزمین را ساخته‌اند؛ از طبیعتی که هزاران سال زمان برده تا شکل بگیرد، تا میراثی که نسل‌های پیش از ما، با هر باور و هر دوره‌ای، برای ایران به یادگار گذاشته‌اند.
🔹نسل امروز، وارث یکی از غنی‌ترین سرزمین‌های این منطقه بود؛ اما پرسش مهم امروز این نیست که چه چیزی داشتیم؛ پرسش این است که برای آیندگان چه خواهیم گذاشت؟
🔹نگران‌کننده‌ترین بخش ماجرا این نیست که از این سرمایه‌ها استفاده کردیم؛ هر نسلی حق دارد از میراث گذشته بهره ببرد. مسئله از جایی آغاز می‌شود که سهم خود را مصرف می‌کنیم، اما سهم آیندگان را نیز خرج می‌کنیم؛ بی‌آنکه چیزی جایگزین آن شود.
🔹برای درک این فاجعه، لازم نیست فقط به آمارها نگاه کنیم؛ کافی است اطرافمان را ببینیم. آبخوان‌هایی که هزاران سال طول کشیده تا شکل بگیرند، در چند دهه با برداشت‌های بی‌رویه تهی شده‌اند. دشت‌های حاصلخیز با فرونشست زمین روبه‌رو هستند و رودخانه‌هایی که روزی زنده بودند، در بسیاری نقاط خشک شده‌اند. ما آب نسل‌های بعد را امروز نوشیدیم.
🔹جنگل‌ها نیز حال بهتری ندارند. آتش‌سوزی، قاچاق چوب، ساخت‌وسازهای بی‌ضابطه و تغییر کاربری، طبیعت را زخمی کرده‌اند. سواحل و مناطق طبیعی که باید میراث نسل‌های بعد باشند، در بسیاری نقاط زیر بار پسماند و بی‌توجهی آسیب دیده‌اند.
🔹اما آسیب فقط به خاک و آب و هوا محدود نمی‌شود. بخشی از میراث فرهنگی، آیین‌ها و آداب‌ورسوم ما نیز زیر فشار مشکلات اقتصادی، تغییر سبک زندگی و سیاست‌گذاری‌های نامناسب، آرام‌آرام کمرنگ شده است. نسل آینده ممکن است نه فقط با طبیعتی فرسوده، بلکه با بخشی از هویتی آسیب‌دیده روبه‌رو شود.
🔹این‌ها فقط چند نمونه از یک واقعیت بزرگ‌تر است. مسئله فقط آب، جنگل، خاک یا فرهنگ نیست؛ مسئله، نوع نگاه ما به آینده است. سال‌هاست بسیاری از تصمیم‌های بزرگ، برای حل مسئله امروز گرفته می‌شوند؛ حتی اگر هزینه آن را نسل‌های بعد بپردازند. گویی آینده، همیشه آن‌قدر دور است که بتوان نادیده‌اش گرفت.
🔻لینک یادداشت
gilkhabar.ir/519132
🔻تلگرام
t.me/gilkhabar
🔻ایتا
eitaa.com/gilkhabar
🔻بله
ble.ir/gil_khabar
#اختصاصی_گیل_خبر/ انوشیروان مباشرامینی؛
🔹ضرب‌المثل قدیمی می‌گفت: «دگران کاشتند و ما خوردیم / ما بکاریم و دیگران بخورند.» اما واقعیت امروز ایران، تلخ‌تر از آن است که در قالب یک پند قدیمی خلاصه شود. حقیقت این است که دیگران کاشتند، ما خوردیم و آن‌گونه که باید، برای بعد از خود چیزی باقی نگذاشتیم.
🔹منظور از «دیگران»، یک دوره سیاسی یا یک نسل خاص نیست؛ منظور همه کسانی است که در طول قرن‌ها، این سرزمین را ساخته‌اند؛ از طبیعتی که هزاران سال زمان برده تا شکل بگیرد، تا میراثی که نسل‌های پیش از ما، با هر باور و هر دوره‌ای، برای ایران به یادگار گذاشته‌اند.
🔹نسل امروز، وارث یکی از غنی‌ترین سرزمین‌های این منطقه بود؛ اما پرسش مهم امروز این نیست که چه چیزی داشتیم؛ پرسش این است که برای آیندگان چه خواهیم گذاشت؟
🔹نگران‌کننده‌ترین بخش ماجرا این نیست که از این سرمایه‌ها استفاده کردیم؛ هر نسلی حق دارد از میراث گذشته بهره ببرد. مسئله از جایی آغاز می‌شود که سهم خود را مصرف می‌کنیم، اما سهم آیندگان را نیز خرج می‌کنیم؛ بی‌آنکه چیزی جایگزین آن شود.
🔹برای درک این فاجعه، لازم نیست فقط به آمارها نگاه کنیم؛ کافی است اطرافمان را ببینیم. آبخوان‌هایی که هزاران سال طول کشیده تا شکل بگیرند، در چند دهه با برداشت‌های بی‌رویه تهی شده‌اند. دشت‌های حاصلخیز با فرونشست زمین روبه‌رو هستند و رودخانه‌هایی که روزی زنده بودند، در بسیاری نقاط خشک شده‌اند. ما آب نسل‌های بعد را امروز نوشیدیم.
🔹جنگل‌ها نیز حال بهتری ندارند. آتش‌سوزی، قاچاق چوب، ساخت‌وسازهای بی‌ضابطه و تغییر کاربری، طبیعت را زخمی کرده‌اند. سواحل و مناطق طبیعی که باید میراث نسل‌های بعد باشند، در بسیاری نقاط زیر بار پسماند و بی‌توجهی آسیب دیده‌اند.
🔹اما آسیب فقط به خاک و آب و هوا محدود نمی‌شود. بخشی از میراث فرهنگی، آیین‌ها و آداب‌ورسوم ما نیز زیر فشار مشکلات اقتصادی، تغییر سبک زندگی و سیاست‌گذاری‌های نامناسب، آرام‌آرام کمرنگ شده است. نسل آینده ممکن است نه فقط با طبیعتی فرسوده، بلکه با بخشی از هویتی آسیب‌دیده روبه‌رو شود.
🔹این‌ها فقط چند نمونه از یک واقعیت بزرگ‌تر است. مسئله فقط آب، جنگل، خاک یا فرهنگ نیست؛ مسئله، نوع نگاه ما به آینده است. سال‌هاست بسیاری از تصمیم‌های بزرگ، برای حل مسئله امروز گرفته می‌شوند؛ حتی اگر هزینه آن را نسل‌های بعد بپردازند. گویی آینده، همیشه آن‌قدر دور است که بتوان نادیده‌اش گرفت.
🔻لینک یادداشت
gilkhabar.ir/519132
🔻تلگرام
t.me/gilkhabar
🔻ایتا
eitaa.com/gilkhabar
🔻بله
ble.ir/gil_khabar
Новый список