وقتی از نفوذ سخن میگوییم، نباید ذهنمان صرفاً به دنبال جاسوس، انتقال اطلاعات محرمانه یا ارتباطات پنهانی باشد. نفوذ شکلهای پیچیدهتر و خطرناکتری نیز دارد؛ گاهی یک فرد بدون آنکه جاسوس مستقیم باشد، با تأثیرگذاری بر فضای کارشناسی، جهتدهی به تحلیلها، ایجاد تردید در تصمیمگیران و تغییر اولویتها، میتواند مسیر تصمیمسازی و تصمیمگیری یک مجموعه را به نفع اهداف بیرونی تغییر دهد.
خطرناکترین نوع نفوذ شاید همان جایی باشد که تصمیمی ظاهراً از درون گرفته میشود، اما زمینهها، اطلاعات و محاسبات منتهی به آن، از بیرون جهتدهی شدهاند.
بنابراین، مقابله با نفوذ فقط با شناسایی جاسوسان و عوامل اطلاعاتی محقق نمیشود؛ بلکه باید سازوکارهای تصمیمسازی، انتصابها، مشورتها و حلقههای اثرگذار بر تصمیمگیران نیز بهدقت بررسی شوند.
گاهی نفوذگر کسی نیست که اطلاعات را از کشور خارج میکند؛ کسی است که بدون جلب توجه، مسیر تصمیمگیری را تغییر میدهد!!!
یادداشت: بهرام سبزی
#صریح_خبر