شیراز را میتوان از خلال شعر حافظ و سعدی، از رندی و رواداری، و از شیوهای خاص برای زیستن و کنار آمدن با جهان شناخت. اما چه چیزی این شهر را به شهری متمایز تبدیل کرده است؟ آیا میتوان برای شیراز نوعی اندیشه یا «گرامر» فرهنگی قائل شد؟
در دومین اپیزود از فصل نخست نارنجکست، #کاوه_بهبهانی از روح و خصلتهای شیراز میگوید؛ از جایگاه حافظ و سعدی در شکلگیری ذهنیت جمعی مردم، از رندی بهمثابه روحیهای دور از تعصب و گشوده به دیگری، از اهمیت لذتهای اینجهانی و ذائقه، و از سنت گفتگو و سهلگیری در این شهر.
این گفتگو همچنین به پرسشهایی دربارهٔ نسبت شهر و ساکنانش، بحران گفتگو در جامعهٔ امروز، میراث فرهنگی شیراز و چشمانداز آیندهٔ آن میپردازد.
شاید شیراز را بیش از هر چیز بتوان با همین روحیه شناخت: گشودگی به افکار و سلیقههای متفاوت و پرهیز از این گمان که حقیقت یکبار برای همیشه در اختیار ماست.
🌐 مطالعه متن کامل گزارش به همراه ویدئو
🌾 @Sedanet
🌾 @Sophia_Kaveh