جمع مدیران نامدار ایران

✅ نفس بگیر رفیق!
✍️حامد پاک طینت

دو هفته پیش، خبر زیرپوستی مبنی بر نامه نگاری معاون رئیس جمهور آمریکا به رئیس شورای عالی امنیت ملی ایران منتشر شد و محسن رضایی تنها به مودبانه بودن لحن نویسنده این نامه بسنده کرد!

هیچ تحلیلگر یا اندیشکده ای در خصوص این رخداد به ظاهر ساده تحلیلی ارائه نداد؛

از قرار معلوم نامه حاوی توافق نهایی یا شروط صلح نبوده بلکه هدف اصلی بررسی یک چارچوب برای از سرگیری مذاکرات تعیین شده و ونس در این نامه پیشنهاد کرده دیداری مستقیم در قطر یا ترکیه بین مقامات دو کشور برای حل و فصل منازعات برگزار گردد؛

نامه ای بی پاسخ!

پرسش مهم این است که چرا محسن رضایی و تیم مذاکره کننده تصمیم گرفتند به این نامه واکنشی نشان ندهند؟

حکمرانی سیاسی در ایران به احتمال قریب به یقین تاریخ جنگهایی که آمریکا در آن افتخار آفرین نبوده را از سالها پیش مطالعه و الگوی رفتاری خود قرار داده است.

آمریکا بدلیل برتری تکنولوژیک و اطلاعاتی در جنگهای کوتاه مدت پیروز قاطع است اما در جنگهای بلندمدت برغم پیروزی نظامی، بدلیل گرفتار شدن در یک باتلاق منطقه ای و در یک بازه زمانی طولانی، امکان اعلام پیروزی رسمی را عملا از دست می دهد

جنگ ویتنام چنین بود، جنگ عراق و افغانستان نیز با آمریکا عینا همین اتفاق افتاد؛ هیچیک از این جنگها، جنگهایی نبودند که برغم برتری نظامی آمریکا، امکان اعلام پیروزی داشته باشد و به عنوان یک لکه سیاه در تاریخ آمریکا باقی ماند. جنگ شوروی با افغانستان نیز از همین الگو پیروی می کند. در این سبک جنگها، کشور ضعیف تر لزوما به دنبال شکست طرف قوی تر نیست، کافی است اعلام پیروزی را برای او ناممکن کند!

چریکهای ویتنامی با حمایت شوروی و چین جنگ با آمریکایی ها را طولانی کردند و موجب فرسایش اراده سیاسی آنها شدند؛ مجاهدین افغانستان هم امکانات نظامی و لجستیکی قابلی نداشتند اما با طولانی کردن جنگ، هزینه سیاسی و اقتصادی ادامه نبرد برای شوروی را بالا بردند، در زمان طالبان نیز عینا همین استراتژی برگزیده شد؛ گروههای مقاومت عراقی نیز با طولانی کردن مبارزه، هزینه حضور آمریکا را افزایش دادند، تلفات و هزینه سیاسی برای آمریکا ایجاد کردند و مشروعیت حضور آمریکا را فرسایش دادند.

درست یا غلط، حکمرانی سیاسی در ایران همین روش را الگوی مبارزه خود با آمریکا قرار داده است. این الگوی راهبردی به طرز عجیبی با الگوی ایدئولوژیک حاکم نیز تطابق دارد. در واقع آمریکایی ها به وضوح پاسخ خود را از بی پاسخ ماندن نامه دریافت کرده اند و جایگزینی روبیو برای مذاکره با ایران توسط ترامپ شاهدی بر این مدعاست.

آنچه اما در این الگو به کل مغفول می ماند اقتصاد است!

اقتصاد ویتنام پس از ده سال جنگ با آمریکا تبدیل به یک ویرانه شد. آمار تایید می کند ساز و کار بسیج گونه جنگی، در دوران صلح عمل نکرد و کشور را به گِل نشاند؛ در افغانستان نیز این الگو موجب آواره شدن بیش از ۶ میلیون افغان به خارج از کشور و سقوط ۶۰ درصدی تولید کشاورزی و صنعتی شد تا جائیکه موضوع بیکاری هنوز دامان این کشور را رها نکرده است. اقتصاد افغانستان اینک دو دهه است به کمک های خارجی وابسته شده و عملا جیره خوار آمریکاست! در عراق ۵ میلیون نفر از خانه های خود آواره شدند و بخش بزرگی از زیرساخت از جمله مدارس، بیمارستانها، و خدمات عمومی از بین رفت و بانک جهانی بودجه بازسازی عراق را از بزرگترین بودجه های بازسازی پساجنگ در تاریخ بشر محاسبه نموده است.

اگر تحلیل اینجانب از آنچه در ذهن تصمیم گیران کشور می گذرد درست باشد پیش بینی همه ما از آینده کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت کشور باید مورد بازبینی قرار گیرد و بطور خاص تعریف همه ما از مسئولین دولتی گرفته تا فعال اقتصادی از فضای اقتصاد ایران و فضای کسب و کار این کشور باید تجدید ارزیابی شود.

ترجمه کوتاه تحلیلی که از اینجانب مطالعه فرمودید این است که ما در ابتدای یک ماراتُن بسیار طولانی مدت هستیم که نَفَس را از جمع بسیاری از آنها که خود را برای این مسیر طولانی، طاقت فرسا و تاریخی آماده نکرده اند خواهد برید!

به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید
📌@Iran_economy_online
و اینجا در اینستاگرام
📌Paktinat.Hamed

#حامد_پاک_طینت

مجمع فعالان اقتصادی
📌@Iran_economy_online

و اینجا در اینستاگرام
📌Paktinat.Hamed

✅ روش صحیح آتش زدن دلار !
✍️حامد پاک طینت

طی روزهای اخیر تصاویری تکان دهنده از برخی تجمع های شبانه دست بدست شد که همزمان با سخنرانی روشنگرانه و حکیمانه برخی مسئولین (منتسب به سازمان برنامه و بودجه سابق) با همراهی مجدانه مردمِ در صحنه، نسبت به آتش زدن دلار یا همان پول ملی کشور ملعون آمریکا اقدام گردید تا بدینوسیله مشت محکمی بر دهان اقتصاد آمریکایی زده و گام مهم و اثرگذاری در مسیر حذف این ارز از صحنه روزگار بخصوص از کشور عزیزمان ایران برداشته شود؛

در کمال ناباوری اما از فردای آنروز سیر رشد نرخ این ارز ملعون در کشور روند صعودی تری گرفت که این احتمال می رود بدلیل قاعده کلی عرضه و تقاضا دراقتصاد، یا با آتش زدن دلار در آن شب میزان عرضه دلار کاهش پیدا کرده و یا از نگاه تقاضا، متاسفانه اثر معکوسی بر تقاضا در آحاد جامعه داشته است! البته آثار کانالهای تلگرامی هم نباید از نظر دور نگه داشت!

مدیران محترم کشور و به خصوص مدیران سازمان برنامه و بودجه بخوبی مطلع هستند که نیاز ارزی سالانه ایران برای تامین واردات کالای اساسی، دارو، تجهیزات، مواد اولیه و ... در سالهای اخیر بین ۶۰ تا ۷۰ میلیارد دلار در سال است و بجز بخش کوچکی از تجارت خارجی که قابل تهاتر است، این ارز بعنوان ارز رایج در تجارت خارجی روی کره زمین مورد استفاده قرار می گیرد تا جایی که روزانه بالغ بر ۱۰.۰۰۰ میلیارد دلار حجم مبادلات این ارز یا به عبارتی ۳۵۰۰ هزار میلیارد دلار در سال و معادل ۹۰% تبادل مالی در جهان است و به طور کلی به فرض آتش زدن کل دلارهای مملکت موفق به کاهش یک هزارم درصد از مبادلات دلاری خواهیم شد که بعید است فرجی شود؛ با اینحال اگر به هر دلیلی مدیران ارجمند کشور علاقه مند به سوزاندن واقعی این ارز ملعون هستند روشهای علمی تری نسبت به آتش زدن آن در خیابان در دسترس است که تقدیم حضور می شود:

سیستمی تعبیه بفرمایید که در آن تخصیص ارز ارزان به افراد منتخب تحت عنوان ارز ترجیحی یا چند نرخی انجام شود، خروج ارز بدون ورود کالای متناظر، اعلام ارزش بالاتر برای کالا و انتقال مازاد ارز به خارج یکی از روشهای مورد توصیه برای آتش زدن دلار است،

سیستم خود را به گونه ای طراحی بفرمایید که ثبت ارزش کمتر از فروش واقعی و نگهداری بخشی از درآمد به خارج، بازنگرداندن ارز صادراتی، افزایش مصنوعی قیمت تجهیزات وارداتی بصورت نسبتا user friendly قابل انجام باشد!

برخلاف باور عمومی نفت و گاز کالای ارزشمندی نیست و اساسا متعلق به مردم هم نیست؛ فروش نفت با تخفیف فراوان، وابستگی به یک مشتری برای فروش نفت، و پرداخت هزینه های میلیاردی به تراستی ها و شرکتهای پوششی از لحاظ حجمی بیشترین حجم مورد انتظار را برای آتش زدن دلار مملکت و مردم ایران برآورده می کند. از آن غافل نشوید.

گازهای همراه با نفت گازهای بدرنخوری هستند که بود و نبود آن برای مملکت تفاوتی نیست. اجازه دهید شبانه روز بسوزند. درست مثل این است که روزانه براحتی ۲۵ میلیون دلار می سوزانید!

همه تلاش خود را بکار گیرید تا به هر نوعی ریسک سرمایه گذاری خارجی و داخلی افزایش یابد به گونه ای که هیچ سرمایه گذاری جرات سرمایه گذاری در ایران را نداشته باشد یا حداقل نتواند پیش بینی کند که فردا چه خواهد شد، این گروه انسان نماهایی هستند که ممکن است به هر نحوی خدایی ناکرده شرایط ورود دلارهای مضر به کشور را مهیا کنند! بسته شدن مرزهای دریایی، هوایی و زمینی نیز یکی از کارآمدترین روشهاست

کاهش دسترسی به بازارها و کشورها تحت هر عنوانی و نیز محدود شدن روابط بانکی بین المللی با غیر استاندارد و غیر شفاف کردن بانکهای داخلی کمک می کند که اگر ناخواسته میزان اندکی دلار در تجارت کسب شده باشد انشالله قفل و غیر قابل دسترس شود!

در ابعاد مدیریت اقتصاد کلان، قیمت گذاری دستوری در همه ابعاد، بی ثباتی مقررات، ایجاد اختلاف شدید نرخ سوخت بین داخل و خارج از ایران یا اساسا هر نوع کالای دیگری به شدت به سوزاندن دلارهای این مرز و بوم کمک می کند. همچنین تشویق به مهاجرت جوانان و کارآفرینان به هر روشی و با هر تکنیکی نیز یک روش متمدنانه و میهن پرستانه برای آتش زدن دلار محسوب میشود.

روشهای فوق می تواند بدون آثار سو محیط زیستی حاصل از آتش زدن کاغذ دلار در ملا عام و تولید دود و فوت، با متدهای اثربخش تر و علمی تر نسبت به ریشه کن کردن دلار ملعون در کشور و حتی جهان و رایج کردن ریال، پول ملی عزیز و مقاوم کشورمان در تجارت خارجی با اقصی نقاط دنیا کمک نماید.

انشاالله!

به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید
📌@Iran_economy_online
و اینجا در اینستاگرام
📌Paktinat.Hamed