Sepblog | سپهر خدابنده

یه روز متوجه می‌شی لازم نیست همیشه قوی باشی. می‌تونی خسته باشی، کمک بخوای، حرف بزنی و باز هم آدم قابل‌احترامی باشی.

چرا بعضی وقت‌ها خودمون مانع موفقیت خودمون می‌شیم؟

چرا با اینکه کلی آرزو و هدف داریم، برای شروع کردن تعلل می‌کنیم؟

چرا بین چند مسیر می‌مونیم، هیچ‌کدوم رو انتخاب نمی‌کنیم و مدام فکر می‌کنیم شاید یه راه بهتر هم وجود داشته باشه؟

گاهی مشکل ما نداشتن انگیزه نیست؛ ترس‌هایی هستن که اجازه حرکت بهمون نمی‌دن.


گاهی از شکست نمی‌ترسیم؛ از موفق شدن می‌ترسیم!

از اینکه بیشتر دیده بشیم.
از اینکه انتظارات دیگران ازمون بالاتر بره.
از اینکه مسئولیت بیشتری پیدا کنیم.
از اینکه نتونیم موفقیتمون رو حفظ کنیم.
از اینکه دیگران درباره‌مون قضاوت کنن.

برای همین درست وقتی به موفقیت نزدیک می‌شیم، ممکنه ناخودآگاه خودمون رو عقب بکشیم.


از طرف دیگه، بعضی‌هامون انقدر به مسیرهای مختلف علاقه داریم که نمی‌تونیم یکی رو انتخاب کنیم.

مدام با خودمون می‌گیم:

نکنه اون یکی مسیر بهتر باشه؟
نکنه انتخاب اشتباهی کنم؟
نکنه چند سال دیگه پشیمون بشم؟
نکنه دارم استعداد واقعیم رو هدر می‌دم؟

در نتیجه به جای تجربه کردن، فقط فکر می‌کنیم و به جای حرکت کردن، بین احتمالات مختلف گیر می‌کنیم.


چطور از این چرخه خارج بشیم؟

۱. به جای پیدا کردن بهترین مسیر، یک مسیر به اندازه کافی خوب انتخاب کن.

۲. از خودت بپرس: اگر از شکست یا موفق شدن نمی‌ترسیدم، چه کاری رو شروع می‌کردم؟

۳. به جای تصمیم‌های بزرگ و قطعی، با قدم‌های کوچک مسیرت رو امتحان کن.

۴. بپذیر که هر انتخابی یعنی کنار گذاشتن بعضی فرصت‌های دیگه.

۵. منتظر نمان تا ترست کاملاً از بین بره؛ یاد بگیر با وجود ترس حرکت کنی.

یادت باشه:

گاهی چیزی که جلوی پیشرفتت رو گرفته، نداشتن استعداد یا فرصت نیست؛ ترس از انتخاب کردن، اشتباه کردن و حتی موفق شدنه.


اپیزود ۶۱ ذهن آروم
برای تهیه دوره به آیدی
@sepblogbook
پیام بدهید

.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•

‏گاهی بهترین اتفاقی که می‌تونه برات بیفته، اینه که یه نفر وارد زندگیت بشه که بعد از آشنایی باهاش، بیشتر خودت رو دوست داشته باشی؛ نه اینکه مدام احساس کنی باید بهتر، جذاب‌تر یا متفاوت‌تر باشی.