علوم اعصاب و روانشناسی | NeuroVerse

💠 دکتر طهماسب در این ویدئو به نقش انعطاف‌پذیری مدل‌های ذهنی در سلامت روان می‌پردازد؛ به اینکه چگونه بر اساس تجربه‌های درونی و بیرونی، تصویری از خود، دیگران و جهان پیرامونمان شکل می‌دهیم.
این مدل‌ها زمانی کارکرد مناسبی دارند که نه بیش از اندازه ساده و ناپایدار باشند و نه چنان پیچیده و تثبیت‌شده که امکان بازنگری در آن‌ها از بین برود. در حالت اول، هر تجربه تازه‌ای می‌تواند برداشت ما را دگرگون کند؛ در حالت دوم، تجربه‌های تازه را به‌گونه‌ای تفسیر می‌کنیم که با تصورات قبلی‌مان تعارض پیدا نکنند.
🩸برای مثال، ممکن است یک رفتار نامناسب از سوی دیگری را به کل شخصیت او تعمیم دهیم یا برعکس، با وجود تکرار رفتارهای آسیب‌زننده، همچنان به تصویری که پیش‌تر از او ساخته‌ایم وفادار بمانیم.
از این منظر، سلامت روان مستلزم توانایی حفظ و بازنگری در بازنمایی‌های ذهنی است؛ اینکه بتوانیم در برابر تجربه‌های تازه تجدیدنظر کنیم، بدون آنکه با هر تجربه، تمام شناخت قبلی خود را کنار بگذاریم.

با قدردانی از زحمات ایشون ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ دکتر مارشا لینهان از بنیانگزاران DBT در ۸۶ سالگی جهان رواندرمانی رو بدرود گفتند. افکارشون همواره زنده باد.

Think+Academy

🔳 چه کسی گفته بود آسان است؟ 

امروز در آزمون صلاحیت حرفه‌ای روان‌شناسان شرکت کردم. نزدیک به سه ساعت در مسیر بودم. خستگی راه، شرایط نامناسب حوزه امتحانی و نبود همکاری کافی یک طرف، خود آزمون هم واقعا دشوار بود. سوالات نسبت به دوره‌های قبل پیچیده‌تر شده بودند و بخش زیادی از آن‌ها به نظریه‌ها و جزئیات مفاهیم روان‌شناسی می‌پرداختند.
اعتراض داوطلبان به شرایط برگزاری و سطح سوالات قابل فهم است. به‌خصوص وقتی اطلاع‌رسانی‌های نامناسب هم به این وضعیت اضافه شده باشد. اما در حاشیه این اعتراض‌ها، موضوع دیگری هم هست که به نظرم کمتر به آن توجه شده.
در ماه‌های گذشته بازار فروش جزوات آزمون حسابی داغ بود. بعضی‌ها با کمک هوش مصنوعی جزوه تولید کرده بودند و با وعده‌هایی مثل آزمون ساده است و همین جزوه برای قبولی کافی است آن‌ها را می‌فروختند. چند نمونه را خودم دیدم. مطالب آن‌قدر خلاصه و سطحی شده بود که بعید می‌دانم حتی برای فهم درست همان مفاهیم کافی بوده باشد. جالب اینکه بعضی از فروشندگان، خودشان داوطلب همین آزمون بودند.
اینجا ماجرا کمی عجیب می‌شود. کسی که خودش هنوز درگیر آزمون است، به دیگران اطمینان می‌دهد که چطور می‌توانند از آن عبور کنند. انگار در این بازار، آنچه بیشتر از دانش خریدار دارد، اطمینان است. داوطلب نگران آینده شغلی‌اش است و فروشنده هم راهی کوتاه و کم دردسر پیش پایش می‌گذارد.
شاید بخشی از غافلگیری امروز هم از همین‌جا آمده باشد. آزمون‌های قبلی آسان‌تر بودند و این تبلیغات هم تصور ساده بودن آزمون را تقویت می‌کردند. حالا داوطلب با واقعیتی روبه‌رو شده که چندان شباهتی به وعده‌های پیش از آزمون ندارد.
البته سازمان برگزارکننده هم باید درباره شرایط آزمون پاسخ‌گو باشد. دشواری یک آزمون لزوما به معنای استاندارد بودن آن نیست و اعتراض به شیوه برگزاری را هم نمی‌شود به حساب آمادگی ناکافی داوطلبان گذاشت.
اما شاید بد نباشد کمی هم به وضعیت خودمان در جامعه روان‌شناسی نگاه کنیم. به اینکه چطور آمادگی برای دریافت پروانه حرفه‌ای، کم‌کم به بازاری برای فروش جزوه و وعده قبولی تبدیل شده است. هوش مصنوعی هم در این میان، تولید این محتواها را آسان‌تر کرده بی‌آنکه لزوما چیزی به کیفیت علمی آن‌ها اضافه کرده باشد.
بالاخره قرار است با این پروانه وارد حرفه‌ای شویم که با زندگی روانی آدم‌ها سروکار دارد. بعید می‌دانم بشود آمادگی برای چنین کاری را به چند فایل خلاصه‌شده تقلیل داد.
امروز آزمون سخت بود، شاید در بخش‌هایی هم قابل نقد. اما در کنار پرسیدن اینکه چرا سوالات این‌قدر دشوار بودند، بد نیست از کسانی که تا دیروز وعده یک آزمون ساده را می‌دادند هم بپرسیم این همه اطمینان از کجا آمده بود؟