ከፍልስፍና ዓለም™

አስክሊፒዮስ(የህክምና አማልክት ነዉ) ሕክምናን ለልጆቹ ያላስተማረው ከድንቁርና አይደለም ይልቁንም በሥርዓት በተደራጀች ከተማ እያንዳንዱ ሰው የራሱ ሥራ አለው፣ ማንም ዕድሜ ልኩን ለመታመምና ለመታከም ጊዜ የለውም ብሎ ስላወቀ ነው። ሕክምናን የፈጠረው በተፈጥሮና በልማድ ጤናማ አካል ላላቸው ግን የተወሰነ በሽታ ላለባቸው ሰዎች ነው፤ በመድኃኒት ወይም በቀዶ ሕክምና በሽታውን አስወገደ፣ ከዚያ መደበኛ አኗኗራቸውን አዘዘ። በበሽታ የተሞላ አካል ላላቸው ሰዎች ሕይወታቸውን በረዥም ሥቃይ ለማራዘም እና ተመሳሳይ ልጆች እንዲወልዱ ለማድረግ አልሞከረም። መደበኛ ኑሮ መኖር ለማይችል ሰው ለራሱም ለከተማውም አይጠቅምም ብሎ ሕክምና አልሰጠም። የአስክሊፒዮስ ልጆች በትሮይ ጦርነት በሜኔላዎስ ቁስል ደሙን ጠጥተው ለስላሳ መድኃኒት ብቻ ሲቀቡ፣ ከዚያ በኋላ ምግብና መጠጥ አላዘዙም።

በከተማችን ጥሩ ሐኪሞችና ጥሩ ዳኞች ያስፈልጉናል አይደል? ጥሩ ሐኪም ብዙ ጤነኛና የታመሙ ሰዎችን የተመለከተ፣ ጥሩ ዳኛም
ከብዙ ባሕርይ ካላቸው ሰዎች ጋር የተገናኘ ነው ይላል።

ጥሩ ሀኪም አካልን በአካል ሳይሆን በነብስ ያክማል ፤ ከልጅነት ጀምሮ ከብዙ የታመሙ አካላት ጋር ቢቆይ፣ ራሱም ሁሉንም በሽታ ቢያገኝና በተፈጥሮው በጣም ጤነኛ ባይሆን ይበልጥ ብልህ ይሆናል። ጥሩ ዳኛ ግን ነብስን በነብስ ይገዛል ፤ ከልጅነት ጀምሮ ከመጥፎ ነብሳት ጋር ማደግና በኢፍትሐዊነት መጠመድ የለበትም፤ በውስጡ ኢፍትሐዊነትን የማያውቅ መሆን አለበት ፤ አዛውንት እና "ዘግይቶ ተማሪ" መሆን አለበት። ኢፍትሐዊነት ምን እንደሆነ ከራሱ ነብስ ሳይሆን በሌሎች ነብስ እንደ ባዕድ ነገር የሚያውቅ መሆን አለበት፤ በወጣትነታቸው ግን ተላላ ስለሚመስሉ ኢፍትሐዊ ሰዎች በቀላሉ ያታልሏቸዋል እነሆ በውስጣቸው የመጥፎ ባሕርይ ምሳሌ የላቸዉምና። ይላል።

ዜጎች የተሰጣቸው አስተዳደግና ትምህርት ሁሉ እንደ ሕልም ነበር፤ እውነታው ግን እነሱና መሣሪያዎቻቸው በምድር ውስጥ ተሠርተውና ተመግበው ነበር፤ ሲጠናቀቁ እናታቸው ምድር ወደ ላይ ላከቻቸው። ስለዚህ ለምድሪቱ መጠበቅና ማሰብ አለባቸው፣ ሌሎችን ዜጎች "ከምድር የተወለዱ ወንድሞቻቸው" አድርገው መቁጠር አለባቸዉ። ሁላችሁም ወንድማማቾች ናችሁ፤ ነገር ግን አምላክ ሲሠራችሁ ለመግዛት የሚችሉት ላይ ወርቅ፣ በአጋዥዎች ላይ ብር፣ በገበሬዎችና በሌሎች ሙያተኞች ላይ ብረትና ነሐስ ቀላቅሏል። ልጆች በአብዛኛው እንደ ወላጆቻቸው ይሆናሉ፤ ዝምድና ስላላችሁ ግን አልፎ አልፎ ከወርቅ ወላጅ የብር ልጅ፣ ከብር ወላጅ የወርቅ ልጅ ይወለዳል።የሚል ነበር።

ከሚያስፈልገው በላይ የግል ንብረት ማንም አይኖረውም።
መኖሪያና ማከማቻ ቤቶች ሁሉም በፈለገው ጊዜ ሊገባበት የሚችል ክፍት ይሆናሉ።
አስፈላጊውን ምግብ ከሌሎች ዜጎች እንደ ጠባቂነት ደመወዝ ይቀበላሉ፤ መጠኑ በዓመቱ መጨረሻ ሳያንስና ሳይተርፍ እንዲወሰን ይደረጋል።
የጋራ ማዕድ ቤቶች በየሰፈሩ እንደ ወታደር አብረው ይኖራሉ።
መለኮታዊ ወርቅና ብር በነብሳቸው ውስጥ ከአማልክት እንደ ቋሚ ስጦታ አላቸው ስለዚህ የሰው ወርቅ አያስፈልጋቸውም።
ወርቅና ብር መንካት፣ ከእነሱ ጋር በአንድ ጣሪያ መኖር፣ እንደ ጌጥ መልበስ፣ ከወርቅ/ብር ጽዋ መጠጣት በመለኮታዊ ሕግ ተከልክሏል።

በሆሜር ድርሰት ላይ አኪሌስ "በሀደስ ዓለም ከሙታን ሁሉ ንጉሥ ከመሆን በምድር ላይ ድሃ ባሪያ መሆን ይሻለኛል" ማለቱ። ሀደስ(የሙት አለም አማልክት) ራሱ መኖሪያው ለሰዎችና ለአማልክት እንዳይታይ መፍራቱ። የፓትሮክለስ ነብስ፣ ቲሬሲያስ፣ እንደ ጢስ የሚጮኽ ነብሳት፣ እንደ የሌሊት ወፍ የሚጮኹ የሙታን ነብሳት መተረካቸዉ ፤ ኮኪቶስ (የለቅሶ ወንዝ)፣ ስቲክስ (የጥላቻ ወንዝ)... የመሳሰሉ አስፈሪ ስሞች በሙታን አለም ዉስጥ መሰየማቸዉን ይጠቅሳል።

ንጹሕ ትረካ(narration) በዚህ ያለ ማስመሰል ባለቅኔው ሁልጊዜ በራሱ ድምፅ በገሃዱ አለም ስለተፈጠሩ ነገሮች ብቻ ይናገራል፤ ንጹሕ ማስመሰል (imitation) እዚህ ላይ ደሞ የባለቅኔው ጠፍቶ ገጸ ባሕርያት ብቻ ይናገራሉ። ሌላዉ ደሞ የሁለቱም ድብልቅ ነዉ።

ጥሩ ሰዉ የሌላ ጥሩ ሰውን ቃልና ተግባር ሲያገኝ እንደ ራሱ ሆኖ ለመናገር አያፍርም በተለይ ጥሩው ሰው ያለ ስሕተት ደግ ስራን ሲሠራ። በሕመም፣ በፍትወት፣ በስካር የተናወጠውን ግን ለመምሰል ፈቃደኛ አይሆንም። መጥፎዉ ሰዉ ግን ማንኛውንም ነገር ለመተረክ ይፈቅዳል፤ ምንም ዝቅ ብሎ አይቆጥርም ነጎድጓድ፣ንፋስ፣ መሣሪያዎች፣ የእንስሳት ጩኸት ሁሉን ይመሰላል።